PORADNIKI

Oświetlenie konturowe

pd00193404_ilustracja_5Oto kolejny z cyklu artykułów, poświęconych oświetleniu portretowemu. Celem jest pokazanie jak prostymi środkami technicznymi uzyskać wysokiej jakości efekty. Każdy odcinek będzie prezentowany przy okazji warsztatów fotograficznych, które odbywają się w salonach Empik przy współudziale Akademii Nikona i empikfoto.pl.

Oświetlenie konturowe może mieć różne zastosowanie. Z jednej strony pozwala podkreślić elementy transparentne dla światła (stają się „lżejsze” w odbiorze) z drugiej można wykorzystać je do różnego rodzaju efektów specjalnych. Często można napotkać problemy związane z jego ustawianiem i używaniem. Postaram się w tym artykule wyjaśnić zasady ustawiania i używania tego rodzaju oświetlenia.

Poszczególne etapy „budowania” klasycznego oświetlenia portretowego można zobaczyć na materiale video (kliknij tu).

Czym.
Zazwyczaj używamy światła bezpośredniego, zmodyfikowanego przez odbicie (parasolka) lub przez plaster miodu. Z wielkością powierzchni świecącej, warto poeksperymentować, bo tu fotograf może się wykazać pomysłowością i wyczuciem światła. W przypadku zdjęć sylwetkowych może być konieczne użycie nawet bardzo dużych softboxów.

pd-art3-ilustr1ilustracja 1: Przykładowe sposoby modyfikacji światła kontrowego.

Z której strony.
Oświetlamy z tyłu (z boku), zazwyczaj po przeciwnej stronie w stosunku do światła głównego. Odległość, wysokość, kąt świecenia i sposób modyfikacji należy dobrać bazując na własnych eksperymentach.

pd-art3-ilustr2ilustracja 2: Umiejscowienie światła kontrowego – rzut z góry.

Efekty.
Może to być rozświetlenie przedmiotu transparentnego, obrysowanie krawędzi sylwetki, lub drobne rozjaśnienia. Niepożądanymi efektami mogą być lokalne prześwietlenia. Należy pilnować aby światło kontrowe nie sumowało się z oświetleniem głównym, gdyż to może spowodować lokalne prześwietlenia z utratą szczegółów obrazu.

pd00193160_900px_ilustracja_3ilustracja 3: Przykładowe działanie oświetlenie kontrowego.

Na zdjęciu może powstać flara, połączona z rozświetleniem całego zdjęcia oraz utratą kontrastu i koloru. Można uniknąć tego ustawiając zastawkę dającą cień w którym powinien znaleźć się obiektyw aparatu (ilustracja 2).

pd00193157_ilustracja_4ilustracja 4: Efekt flary, powstający w wyniku dostanie się bezpośredniego światła do
soczewek obiektywu.

Ustawanie.
Aby zobaczyć efekty jakie daje to oświetlenie należy je ustawiać przy wyłączonych pozostałych źródłach światła, w ten sposób na zdjęciach próbnych będziemy widzieli rezultat. Moc tego źródła dla aparatów cyfrowych zazwyczaj będzie nieco mniejsza niż światła głównego, jednak warto pamiętać, że prześwietlenie z utratą szczegółów obrazu, może wyglądać na zdjęciu atrakcyjnie – decyzja należy do fotografa.

pd00193404_ilustracja_5ilustracja 5: Połączenie światła głównego i kontry.

Jak to wykonać.
Na początek proponuję aby poćwiczyć z przedmiotami przepuszczającymi światło, z parą unoszącą się z imbryka z gorącą herbatą, z dymem, rozproszoną wodą. Jako źródła można użyć ostrego porannego słońca, a naszym poligonem będzie wtedy parapet, lub stół przy oknie. Przy sztucznym oświetleniu trzeba zadbać o zminimalizowanie wpływu światła zastanego na efekt końcowy. Warto poeksperymentować z jasnością tła. Inne efekty będą przy jasnym tle, a diametralnie inne gdy tło będzie ciemniejsze.

Paweł Duma fotografią zajmuje się od 25 lat, popularyzacja tej dziedziny sztuki jest jego sposobem na życie. Od 6 lat jest ekspertem firmy Nikon, ewangelistą Wacoma. Jest współautorem książek „Kadruj z Głową” i „Radość Fotografowania”. Z Akademią Nikona jest związany od samego początku jej istnienia. Współpracował z wieloma agencjami, studiami fotograficznymi oraz międzynarodowymi koncernami. Specjalizuje się w fotografii reportażowej i ilustracyjnej. Posiada szerokie doświadczenie w fotografii studyjnej. Strona autorska: www.pawelduma.com

Udostępnij:

1 comment

Zostaw komentarz

Dla weryfikacji, podaj brakujący składnik (liczbę) działania matematycznego: Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.